Verziend zijn, in de oogzorg ook wel hypermetropie of hyperopie genoemd, betekent dat je beeld van dichtbij vaak wazig of minder scherp is, terwijl je veraf beter kunt zien. Bij verziendheid valt het licht dat door je oog valt niet precies op het netvlies, maar erachter. Dat gebeurt meestal doordat je oogbol te kort is in verhouding tot de brekingskracht van je hoornvlies en lens, of doordat die brekingskracht juist te laag is.
Je ogen proberen dit verschil vaak zelf te compenseren door je ooglens aan te spannen, een proces dat accommodatie heet. Daardoor kun je als jong iemand met lichte verziendheid soms nog scherp zien zonder correctie, maar kost het je extra inspanning. Naarmate je ouder wordt en je lens minder flexibel, wordt die compensatie moeilijker en merk je de verziendheid meer, vooral bij lezen of schermwerk.
Verziendheid wordt uitgedrukt in dioptrie met een plusteken, bijvoorbeeld +1,50 of +3,00. Hoe hoger het getal, hoe sterker de verziendheid. De afwijking wordt vastgesteld tijdens een oogmeting bij je opticien of optometrist.