Verziendheid, of hypermetropie, is een refractie-afwijking waarbij lichtstralen die het oog binnenkomen niet precies op het netvlies worden gebundeld, maar erachter. Dat komt doordat de oogbol te kort is of de brekingskracht van hoornvlies en ooglens te zwak. Het gevolg is dat je vooral dichtbij wazig ziet, terwijl veraf kijken vaak nog wel lukt.
Bij jonge mensen met lichte verziendheid kan de ooglens zelf nog accommoderen, oftewel extra inspannen om scherp te stellen. Dat kan dichtbij lezen mogelijk maken, maar kost energie en kan hoofdpijn of vermoeide ogen geven. Naarmate je ouder wordt en de ooglens minder flexibel, wordt ook veraf kijken lastiger en heb je voor alle afstanden correctie nodig.
Verziendheid wordt uitgedrukt in dioptrie met een plusteken, bijvoorbeeld +2,00. Hoe hoger het getal, hoe sterker de verziendheid. De correctie gebeurt met een pluslens die de brekingskracht versterkt, zodat het brandpunt weer op het netvlies valt.