Presbyopie is de geleidelijke afname van het vermogen van je oog om scherp te stellen op nabije objecten, veroorzaakt door veroudering van de ooglens. De lens in je oog wordt met de jaren minder elastisch en kan daardoor minder gemakkelijk van vorm veranderen. Dat proces heet accommodatie: de lens wordt boller om dichtbij scherp te zien en platter voor veraf. Bij presbyopie lukt dat aanpassen steeds minder goed.
De meeste mensen merken presbyopie voor het eerst rond hun veertigste, bijvoorbeeld doordat ze de krant verder van zich af moeten houden of moeite hebben met kleine letters op hun telefoon. Het is een natuurlijk onderdeel van het ouder worden en komt bij iedereen voor, ongeacht of je al een andere brilsterkte had of altijd scherp zag.
Presbyopie is geen ziekte en geen oogaandoening, maar een refractieafwijking die voortkomt uit de normale veroudering van het oog. Het verschilt van verziendheid (hypermetropie), hoewel beide kunnen zorgen voor problemen met dichtbij zien. Bij verziendheid is de oogbol te kort of de brekingskracht te laag; bij presbyopie is de lens juist te stijf geworden.