De retina is een dun, meerlagig weefsel dat de binnenkant van de achterwand van je oog bekleedt. Het werkt als een soort projectiescherm: licht dat door je pupil en lens naar binnen valt, wordt op de retina gebundeld en daar omgezet in elektrische signalen. Die signalen gaan via de oogzenuw naar je hersenen, waar ze worden vertaald in de beelden die je ziet.
De retina bevat miljoenen lichtgevoelige cellen, de zogeheten fotoreceptoren. Er zijn twee hoofdtypen: staafjes en kegeltjes. Staafjes zijn gevoelig voor licht en donker en helpen je vooral bij schemerig licht en perifeer zien. Kegeltjes zijn verantwoordelijk voor kleurenzien en scherp, gedetailleerd zicht, en zitten vooral in het centrale deel van de retina, de macula.
De macula is het kleine, centrale gebied van de retina waar je gezichtsscherpte het hoogst is. In het midden van de macula ligt de fovea, een kuiltje met uitsluitend kegeltjes, waar je het scherpst ziet. Beschadiging of aandoeningen van de retina kunnen je zicht ernstig beïnvloeden, omdat het weefsel zelf niet regenereert.