Perimetrie

Perimetrie is een oogonderzoek waarbij de grenzen en gevoeligheid van je gezichtsveld worden gemeten. Je gezichtsveld is het gebied dat je kunt zien terwijl je rechtvooruit kijkt, zonder je ogen of hoofd te bewegen. Dat omvat zowel je centrale zicht als je perifere zicht, oftewel je zijwaartse waarneming.

Tijdens een perimetrie-onderzoek kijk je naar een vast punt in een apparaat, vaak een halfronde kom of een computerscherm. Op verschillende plekken in je gezichtsveld verschijnen lichtflitsen of stippen, en je geeft aan wanneer je die ziet door op een knop te drukken. Zo brengt de oogarts of optometrist in kaart waar je wel en niet goed ziet.

Er bestaan verschillende soorten perimetrie. De meest gebruikte is de geautomatiseerde statische perimetrie, waarbij lichtpunten op vaste plekken verschijnen met wisselende helderheid. Een oudere methode is kinetische perimetrie, waarbij een lichtpunt van buiten naar binnen beweegt totdat je het ziet. Welke methode wordt gebruikt, hangt af van de vraagstelling en de apparatuur van de praktijk.

Perimetrie wordt vooral ingezet bij verdenking op of controle van aandoeningen die het gezichtsveld kunnen aantasten, zoals glaucoom, netvliesaandoeningen, hersenaandoeningen of schade aan de oogzenuw. Het onderzoek is pijnloos en duurt meestal tien tot twintig minuten per oog.

Wanneer wordt perimetrie gedaan?

Een gezichtsveldonderzoek wordt aangevraagd als er aanwijzingen zijn dat je gezichtsveld mogelijk is aangetast. Dat kan bij klachten zoals het missen van objecten aan de zijkant, struikelen, of moeite met lezen. Ook wordt perimetrie preventief gedaan bij mensen met verhoogde oogdruk of een familiegeschiedenis van glaucoom, omdat gezichtsvelduitval vaak pas laat wordt opgemerkt.

Daarnaast wordt het onderzoek gebruikt om het verloop van een bekende aandoening te volgen, bijvoorbeeld om te zien of een behandeling werkt of dat de schade toeneemt.

Wat kun je verwachten tijdens het onderzoek?

Je zit voor een apparaat en legt je kin en voorhoofd op een steun. Een oog wordt afgedekt, en je kijkt met het andere oog naar een centraal punt. Het is belangrijk dat je gefocust blijft kijken, ook al verschijnen er lichtjes in je ooghoek. Zodra je een lichtflits ziet, druk je op een knop. Het kan soms lastig zijn om de zwakste lichtjes te zien, en dat is normaal; het gaat erom dat je reageert zodra je iets waarneemt.

Sommige mensen vinden het onderzoek vermoeiend of krijgen het gevoel dat ze het niet goed doen. Dat hoeft geen probleem te zijn; de oogarts of optometrist houdt rekening met de betrouwbaarheid van de test en kan deze herhalen als dat nodig is.

Wat zeggen de resultaten?

De uitslag van een perimetrie wordt weergegeven in een kaart van je gezichtsveld, vaak met grijstinten of kleuren die aangeven waar je goed of minder goed ziet. Donkere of zwarte vlekken duiden op gebieden waar je minder of niet reageert op licht. De oogarts vergelijkt je resultaat met normaalwaarden voor je leeftijd en beoordeelt of er sprake is van uitval, en zo ja, waar en hoe ernstig.

Heb je een afwijkend gezichtsveld, dan bespreekt de oogarts met je wat de mogelijke oorzaak is en welke vervolgstappen nodig zijn. Dat kan variëren van herhaling van de test tot aanvullend onderzoek of behandeling.

Contactlenzen en perimetrie

Je mag je contactlenzen meestal gewoon in houden tijdens een perimetrie-onderzoek, tenzij de oogarts of optometrist anders aangeeft. Het onderzoek meet je gezichtsveld en niet de scherpte van je zicht, dus kleine refractiefouten door lenzen of een bril spelen geen grote rol. Heb je twijfel, vraag het dan even van tevoren.