Nachtblindheid, in medische termen nyctalopie genoemd, is een aandoening waarbij je ogen moeite hebben om zich aan te passen aan weinig licht. Waar anderen nog redelijk kunnen zien in de schemering of bij zwakke verlichting, ervaar jij dan sterk verminderd zicht. Het is geen volledige blindheid, maar eerder een forse vermindering van je vermogen om bij weinig licht waar te nemen.
Je ogen passen zich normaal gesproken aan aan verschillende lichtniveaus. Bij weinig licht nemen de staafjes in je netvlies het over van de kegeltjes. De staafjes zijn gevoelig voor zwak licht en zorgen voor je nachtzicht. Bij nachtblindheid werkt dit aanpassingsmechanisme niet goed, vaak omdat de staafjes beschadigd zijn of niet goed functioneren.
Oorzaken van nachtblindheid
Nachtblindheid kan verschillende oorzaken hebben. Soms is het erfelijk en aangeboren, soms ontstaat het door een andere oogaandoening of een tekort aan bepaalde voedingsstoffen:
- Vitamine A-tekort: vitamine A is nodig voor de aanmaak van rhodopsine, een stof in de staafjes die licht omzet in signalen. Een tekort kan leiden tot nachtblindheid.
- Retinitis pigmentosa: een erfelijke aandoening waarbij de staafjes in het netvlies geleidelijk afsterven.
- Staar (cataract): troebeling van de ooglens kan vooral bij weinig licht het zicht verminderen.
- Glaucoom: verhoogde oogdruk kan het netvlies en de oogzenuw beschadigen.
- Bijziendheid (myopie): mensen met sterke bijziendheid ervaren soms meer moeite met zien in het donker.
- Diabetes: kan schade aan het netvlies veroorzaken (diabetische retinopathie), wat het nachtzicht kan beïnvloeden.
Symptomen en herkenning
Je merkt nachtblindheid vaak in alledaagse situaties: autorijden in het donker wordt moeilijker, je struikelt vaker in slecht verlichte ruimtes, of je hebt langer nodig om je ogen te laten wennen als je van een lichte naar een donkere omgeving gaat. Sommige mensen zien ook minder contrast of hebben moeite met het inschatten van afstanden bij weinig licht.