Een blauwlichtfilter is een speciale laag of behandeling die op brillenglazen wordt aangebracht en die een gedeelte van het kortgolvige blauwe licht tegenhoudt of absorbeert. Blauw licht is onderdeel van het zichtbare lichtspectrum en heeft een golflengte tussen ongeveer 380 en 500 nanometer. Het komt voor in natuurlijk zonlicht, maar ook in kunstmatige bronnen zoals ledlampen, smartphones, tablets, computermonitoren en televisies.
Brillenglazen met een blauwlichtfilter hebben vaak een licht gelige of oranje tint, hoewel moderne filters ook vrijwel kleurloos kunnen zijn. De mate waarin blauw licht wordt gefilterd verschilt per fabrikant en type coating; sommige filters houden 10 tot 30 procent van het blauwe licht tegen, andere meer. De exacte werking hangt af van het ontwerp van de coating en de golflengte die wordt gefilterd.
Blauwlicht zelf is niet per definitie schadelijk. Het speelt een rol bij het reguleren van je dag-nachtritme en je alertheid overdag. Wel wordt blauw licht geassocieerd met digitale vermoeidheid bij langdurig schermgebruik, en avondelijke blootstelling kan je slaap-waakritme beïnvloeden doordat het de aanmaak van melatonine onderdrukt.