Oogspierverlamming

Oogspierverlamming is een aandoening waarbij een of meer van de zes uitwendige oogspieren die het oog bewegen niet goed werken. Deze spieren zorgen er normaal voor dat je oog in alle richtingen kan kijken: naar links, rechts, boven, onder en schuin. Bij een verlamming reageert een of meer van deze spieren niet of onvoldoende op signalen van de hersenen.

De oorzaak kan liggen in de spier zelf, in de zenuw die de spier aanstuurt, of in het deel van de hersenen dat de oogbewegingen regelt. Mogelijke oorzaken zijn onder meer een beroerte, een hersentumor, multiple sclerose, diabetes, een trauma aan het hoofd of oog, een infectie, of een ontsteking van de oogzenuw. Soms is de oorzaak niet direct te vinden.

De klachten hangen af van welke spier of zenuw is aangedaan. Veel voorkomende verschijnselen zijn dubbelzien (diplopie), omdat de ogen niet meer synchroon bewegen en twee verschillende beelden naar de hersenen sturen. Ook kan het oog scheef staan (strabismus), kan het oog niet volledig openen (ptosis bij verlamming van de ooglidspier), of kan het gezichtsveld in een bepaalde richting beperkt zijn. Sommige mensen draaien hun hoofd om het dubbelzien te compenseren.

Oogspierverlamming kan plotseling ontstaan of geleidelijk, en kan tijdelijk of blijvend zijn. Bij kinderen kan een niet-behandelde oogspierverlamming leiden tot lui oog (amblyopie), omdat het brein het beeld van het afwijkende oog gaat onderdrukken.

Oogspierverlamming is een medische aandoening die altijd door een oogarts of neuroloog moet worden onderzocht. De arts zal de oogbewegingen testen, de pupilreacties controleren en vaak aanvullend onderzoek doen zoals een MRI- of CT-scan, bloedonderzoek of een neurologisch onderzoek om de oorzaak te achterhalen.

De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak. Soms herstelt de verlamming vanzelf, bijvoorbeeld na een virale infectie of een lichte zenuwbeschadiging. In andere gevallen is behandeling van de onderliggende ziekte nodig, zoals het instellen van diabetes of het behandelen van een ontsteking. Bij blijvende verlamming kunnen prismaglazen in een bril het dubbelzien verminderen, of kan een oogarts een operatie overwegen om de oogstand te corrigeren.

Heb je plotseling dubbelzien, een scheef oog, een hangend ooglid of moeite met het bewegen van je oog, laat het dan direct beoordelen door je huisarts of oogarts. Vooral bij plotseling optreden kan het een teken zijn van een ernstige aandoening zoals een beroerte of hersentumor, en is snelle diagnostiek belangrijk.

Als je contactlenzen draagt en last hebt van oogspierverlamming, bespreek dan met je oogarts of opticien of en hoe je je lenzen veilig kan blijven gebruiken. Soms kan het zicht door de verlamming te wisselend of te beperkt zijn om lenzen comfortabel te dragen.