Oogdruk, ook wel intraoculaire druk of IOP (intraocular pressure) genoemd, is de druk die het vocht in je oogbol uitoefent op de wanden van het oog. Dit vocht, het kamerwater, wordt voortdurend aangemaakt in het oog en stroomt via kleine kanalen weer af. De balans tussen aanmaak en afvoer bepaalt de oogdruk.
Een normale oogdruk ligt meestal tussen de 10 en 21 mmHg (millimeter kwikdruk), hoewel deze waarde per persoon kan verschillen. De oogdruk kan gedurende de dag schommelen en wordt beïnvloed door factoren zoals houding, lichamelijke inspanning en het moment van de dag.
Een te hoge oogdruk kan op den duur schade veroorzaken aan de oogzenuw en het netvlies, wat kan leiden tot gezichtsvelduitval. Een te lage oogdruk komt minder vaak voor, maar kan ook problemen geven. Oogdruk wordt gemeten met een tonometer, een instrument dat de opticien, optometrist of oogarts gebruikt tijdens een oogonderzoek.
Verhoogde oogdruk is een risicofactor voor glaucoom (groene staar), maar niet iedereen met een hoge oogdruk ontwikkelt deze aandoening. Omgekeerd kan glaucoom ook voorkomen bij mensen met een normale oogdruk. Daarom is regelmatige controle van de oogdruk en de gezondheid van de oogzenuw belangrijk, vooral vanaf een bepaalde leeftijd of bij een verhoogd risico.